İçimizden Biri...

Onu anlatacak kadar kelime haznem yok malesef. O yüzden çok basitleştirek izah etmeye çalışacağım... Mesela yoldan gelen birine karşı ''Tipsiz herif, şunun tipine bak'' dediğiniz olmuştur, hatta çoğu kez olur. Sonra o insanı tanıma istediği duyduğunuz oldu mu hiç? Ya da tanıma fırsatınız oldu da, ona karşı önyargılarınızı tamamen yok ettiniz mi? İşte bu iki varsayıma da cuk diye oturan bir adam Hayko Cepkin. Birgün ansızın sofranıza oturup, beraber etli pilav yiyip, muhabbetin kralını yapabileceğiniz biri. Şahsen kendisini hiç yüzyüze görmedim, belki görünce bir ürperme olacak ama çok sıcakkanlı olduğu izlenimi veriyor uzaktan. Sanat dünyasındaki çok az kişide görülen bir yapısı var aynı zamanda. Sanki o kadar uzaktan bize çok yakınmış gibi görünebiliyor, kısaca şarkıları ve insancıl yapısıyla içimizi dağlayabiliyor.

Şarkılarından söz etmek gerek belki de birazcık. Albümlerini çok beğenerek takip ediyorum. Özellikle ilk albümü ''Sakin Olmam Lazım'' bana göre kendisinin rock dünyasına yeni bir akım getirdiğinin kanıtı niteliğindedir. Tuhaf bir yanı da var bu albümün. Tüm kayıtlar evde yapılmış, fakat canlı entrümanlar olmadan olduğu için Hayko'nun istediği tarz albüme oturtulamamış. Bir de komşuları o zamanlar Hayko'ya gürültü yaptığı için baskı yapıyorlarmış. Zaten kendisi de ilk albümündeki kayıtlarla, konser performansının arasındaki farkın nedenlerinden biri olarak bunu gösterir. İkinci albümü ''Tanışma Bitti''. Gene %80'i evinde kaydedilmiş olmasına karşın, daha sert, daha çok Hayko'nun istediği kıvama gelmiş bir albüm. Özellikle brutal ve scream vokal üzerinde durulduğunu görmek mümkün. Kendisi amaçlarından birinin Türkiye'de brutal vokal kullanarak bir yerlere gelebilmenin mümkün olacağını göstermek olduğunu söylüyor. Bence ilk albümün tarzını bir yana bırakırsak, ikinci albüm Hayko için yeni bir dönüm noktası olmuş. Üçüncü albümü ''Sandık''. Bu albüm birçok kişi için olduğu gibi benim için de ''Ölüm'' konusunu yüreklere kazıyor. Kendisi de ''Tanışma Bitti'' albümünü ''Korku'', son albümünü de ''Ölüm'' üzerine yaptığını söylüyor. Doğru aslında... İnsan, ölüm korkusuyla yaşamak üzerine kurmuş hayatını. Bundan daha ciddi söylenebilecek bir söz var mıdır bilemiyorum.